„ქრისტე ღმერთის სიყვარულშია და არა მის უარყოფაში, ბიბლიასთან და ჯვართან ერთად!“ - გიორგი ლობჯანიძე შობის დღესასწაულზე

მართლმადიდებელი სამყარო 7 იანვარს მაცხოვრის შობას აღნიშნავს. დღესასწაულთან დაკავშირებით, მართლმადიდებლურ ტაძრებში საზეიმო ღვთისმსახურება ღამის თევით ჩატარდა.

შობა ერთ–ერთი, უდიდესი საეკლესიო დღესასწაულია. მართლმადიდებლები შობის დღესასწაულს იულიუსის კალენდრის მიხედვით ზეიმობენ. ბერძენმა მართლმადიდებლებმა შობის დღესასწაული ბეთლემში აღნიშნეს.

შობის დღესთან დაკავშირებით ასტროლოგი, ფსიქოლოგი გიორგი ლობჯანიძე სოციალურ ქსელში პოსტს აქვეყნებს და საზოგადოებას საყოველთაოდ გამორჩეულ დღეს ულოცავს: 

„ქრისტეს შობას გილოცავთ ყველას! საყოველთაოდ გამორჩეული დღეა! მთელი ცხოვრების არსი და დანიშნულება ჩვენს მატერიალურ სამყაროში ღვთის შეცნობას ეფუძნება და არაფერია იმაზე უფრო ამაღელვებელი და დიადი წუთები, როცა იცი რომ უფლის განკაცებით ჩვენი, როგორც კაცობრიობის ბედის ჩარხიც წაღმა დატრიალდა!

ქრისტიანობას ვერ იგებენ და ვერც გაიგებენ მხოლოდ წარმართულ ფილოსოფიაზე შეყენებული ხალხი. ქრისტიანობის მთავარი დანიშნულება ცოცხალი ღმერთის პოვნა და მსახურებაა და არა რომელიმე ფიტულის ან კულტის თაყვანისცემა!

არაფერია იმაზე უფრო ღრმა და უკიდეგანოდ სასიხარულო, როდესაც ხვდები რომ სამყაროში მარტო არ ხარ და მას თავის შემქმნელი ჰყავს! წყარო სიცოცხლისა - ზუსტად ქრისტეა! ვერავინ მივა მამასთან მის გარეშე! შესაბამისად, ამ მატრიცულ გარემოსაც მისგან გვერდის ავლით ვერავინ დატოვებს!

2000 წლის წინ, რომის იმპერატორმა ავგუსტუსმა სამხედრო და საგადასახადო საქმეების მოწესრიგების მიზნით ქვეყანაში საყოველთაო აღწერა გამოაცხადა. იუდეა იმხანად რომის პროვინცია იყო. მათივე წესით, ყველა უნდა გამოცხადებულიყო იმ ქალაქსა და სოფელში, საიდანაც იყო წარმოშობით. იოსები და ქალწული მარიამი კი წმინდა წინასწარმეტყველი მეფის დავითის შთამომავლები იყვნენ და დაბა ბეთლემში, დავითის სამშობლოში ჩავიდნენ.
წმინდა წერილის განმარტებლები კარგად გვიხსნიან რომ ზოგადად, ღამე - ეს დიდ საიდუმლოსთანაა ასოცირებული, ამაზეა შემდეგ ნათქვამი - შობის „ღამეს“ სასწაული ხდებაო ... მართლაც საოცარია!

მაგრამ, მეორე მხრივ, ღამე, როდესაც არავის ეცალა უფლისთვის, ზუსტად უკუნით ღამეში იბადება მაცხოვარი, რაც ნიშანია ჩვენი სულიერი და ფსიქოლოგიური, მენტალური მდგომარეობისა ამ წუთისოფელში. ღამეს, დამატებით, ეს დატვირთვაც აქვს, რაც აღწერს ჩვენს შინაგან სამყაროს, რა დაცემულ და წამხდარ სულიერ ნოტაზე ვიმყოფებოდით და ვართ, სამწუხაროდ, ახლაც.

ქრისტეს განკაცებით ადამსა და ღმერთს შორის ჩატეხილი ხიდი კვლავ აღდგა. ისევ გაიღო კაცთათვის სამოთხის კარი. წელთაღრიცხვამაც კი ათვლა მიწიდან ზეცისკენ დაიწყო და შეწყდა წუხილი, რაც ესოდენ ტანჯავდა იმ დროის სამყაროს.

რადგან ღმერთისთვის არავის ეცალა, ბაგაში შვა ქალწულმა სასწაულებრივ, უმტკივნეულოდ იესო. თავადვე გაახვია სელის ჩვრებში და ჩააწვინა საქონლის ბაგაში.

დააკვირდით: ამ ნაბიჯით მთელი სამყაროს შემოქმედი თავს ბოლომდე იმდაბლებს და ამით გვასწავლის, ესაა ერთ-ერთი ყველაზე შესამჩნევი ნიშანი, რომ ამპარტავნებით, ქედმაღლობით, ეგოიზმით და აგრესიით, ძალით კი არა, არამედ - სიყვარულით, პატივისცემით და რაც მთავარია თავმდაბლობით მიეახლები უფალს. როგორც წმინდა ბერი გაბრიელი იტყოდა: უფალმა მდაბალთ მისცეს მადლი!

იმ ღამეს მთავარნგელოზი გაბრიელიც გამოეცხადათ ადერის კოშკში დაბანაკებულ მწყემსებს და შემოქმედის შობა ახარათ! რაც შეეხება, მოგვებს: რამდენიმე თვით ადრე ცაზე გამოჩნდა უჩვეულო ვარსკვლავი, როგორც წმინდა მამები ამბობენ, ცაზე შობის ვარსკვლავი მაშინ გამოჩნდა, როცა მთავარანგელოზმა გაბრიელმა ახარა წმინდა ქალწულს ქვეყნიერების მხსნელის მოვლინება.

მრავალმა წარმართმა, სპარსეთში ებრაელთაგან იცოდნენ მესიის მოვლინების შესახებ. იხილეს რა მოგვებმა უფლის განკაცება ბაგაში, მიხვდნენ რომ ახალშობილის მეუფება ფუფუნებაში და დიდებულ დარბაზში კი არა, არამედ, სიღარიბეში, მორჩილებაში და ამქვეყნიურის მოძულებაში იყო!

მოგვებმა ღმერთს მიართვეს ოქრო, მური და გუნდრუკი. ოქრო - როგორც მეფეს, გუნდრუკი, როგორც - ღმერთს და მური, როგორც - კაცს. სამივე მოგვი წლების მერე თომა მოციქულმა სპარსეთში ქადაგებისას მოაქცია ბოლომდე ქრისტიანობაზე და მათი წმინდა ნაწილები დღეს კელნის ტაძარშია დაკრძალული.

ასეთი უნდა იყოს ჭეშმარიტი მაძიებელი, ფილოსოფოსი, ვარსკვლავმცოდნე, ფსიქოლოგი თუ სხვა! ქრისტე ღმერთის სიყვარულში და არა მის უარყოფაში, ბიბლიასთან და ჯვართან ერთად!
შობის ღამეს დანთებული სანთელი კი არის აუცილებლობა და ნიშანი იმისა, რომ ჩვენ ვიღებთ ქრისტეს, ვაღიარებთ მის სამსახოვან ბუნებას და ანთებული სანთლით ვცდილობთ კარი გავუღოთ უფალს რომ დაიბადოს იგი ჩვენში, რათა შევიცვალოთ და სახეცვლილი განვაგრძოთ სიარული ჩვენს ადგილსამყოფელში.

გილოცავთ კიდევ ერთხელ! დაესწარით მრავალს! ჯანმრთელი და ბედნიერი!

პ.ს. ტექსტზე ვმუშაობდი ჩემი შრომით, დაკვირვებით და პარალელურად, იმ მცოდნე პირების ტექსტებზე დაყრდნობით, რომლებიც წლებია ქრისტიანული სამყაროს წევრები არიან, როგორც რეალურ, ასევე ნეტ. სივრცეში!“, - წერს გიორგი ლობჯანიძე.