როდის იწყებს ადამიანი საკუთარ წარუმატებლობაში დამნაშავის ძებნას - რამაზ გიგაური

როდის არის რწმენა და სიყვარული სახიფათო იარაღი და როდის იწყებს ადამიანი საკუთარ წარუმატებლობაში დამნაშავის ძებნას, ამის შესახებ ასტროლოგი რამაზ გიგაური, საინტერესო მოსაზრებას უზიარებს მკითხველს: "რწმენა - ეს არის ძალიან მძლავრი, მაგრამ ძალიან სახიფათო ინსტრუმენტი. 
რწმენა კი არა, თვით სიყვარულიც კი, თუ მას გონიერება არ ახლავს, ფანატიზმი ხდება. 
გონიერების გარეშე ადამიანი ჰგავს თვითმკვლელ ტერორისტს, რომელსაც სწამს და რომელსაც უყვარს, თუმცა მის ქმედებას არ ახლავს გონიერება. სწორედ ამიტომ ჰგონია, რომ სხვების აფეთქებით და სიკვდილით მართალ და გონიერ საქმეს აკეთებს. 

როდესაც ფიზიკურ სხეულში გაქვს ტკივილი, მიდიხარ ექიმთან. რა თქმა უნდა, ვიღაც იტყვის, რომ მე შემიძლია ტკივილი განვკურნო, მაგალითად, ლოცვით, მაგრამ ის ადამიანები, რომლებიც ამას ამტკიცებენ, ტკივილისას პირველები გარბიან ექიმთან (ხშირად ყველაზე კარგ ექიმთან და ყველაზე პრესტიჟულ კლინიკაში). 

მაგრამ როდესაც გაქვს ტკივილი ასტრალურ სხეულში (ანატომიური ცენტრი: გული. იმპულსი - ემოცია) ან მენტალურ სხეულში (ანატომიური ცენტრი: ტვინი. იმპულსი - აზრი), მერე რას შვრები?
მერე „იგონებ“ რაღაცას და ეძებ „დამნაშავეს“, იმიტომ, რომ მიაბა ეს ემოციური თუ მენტალური ტკივილი ვიღაცას და აირიდო პასუხისმგებლობა. 
ადამიანებს არ მოსწონთ თავისი „ჩაქაქული“ ცხოვრება და ამაში დამნაშავეს ეძებენ. მარტივია ხომ? 
* „ბიჭო, მე ხო იცი არა, დედას ვუტირებდი, მთებს გადავდგამდი, ეს ჯადო რომ არ მქონდეს გაკეთებული“. 
* „ჩემს ქმარს მე ვუყვარვარ, უბრალოდ, ვირის ტვინი აჭამეს“.
* „ბიზნესში ყველაფერი კარგად მიდიოდა, მერე ჯადო გამიკეთეს და ამიტომ გავკოტრდი“. 
ჭირი - იქა, ლხინი - აქა.
ეს წააგავს ჩვენს ხელისუფლებას, რომელიც საქმეს თვითონ აფუჭებს (თორმეტი წელია ქოცები ხელისუფლებაში არიან, თორმეტი წელი!) და აბრალებენ ნაცებს (რომლებიც თორმეტი წელია ხელისუფლებაში აღარ არიან).

ასე რომ, ჩემო ძვირფასო ადამიანებო, თუ ბედისწერის გწამთ, თქვენდა სასიკეთოდ გწამდეთ!