“მეორე წელია იტალიაში ოჯახებში ვმუშაობ და ასეთი არაფერი მინახავს” - ემიგრანტი იტალიიდან

"თავიდან ვიფიქრე, ან მადა არ აქვს, ან ფული-მეთქი, მაგრამ რამდენჯერმე მის სახლში მოვხვდი, ისეთი გადავსებული ჰქონდა სამზარეულო, თვალები გადმომცვივდა." იტალიაში, ქალაქ სალერნოში მცხოვრები ემიგრანტი, ქალბატონი ლალი, თავის გულისტკივილს გვიზიარებს.

"მეორე წელია იტალიაში ვმუშაობ, ეს უკვე მეოთხე ოჯახია და ასეთი არაფერი მინახავს. დიდი მჭამელი მე არ ვარ, რომ მეფიქრა, ბევრს ხარჯავენ ჩემს კვებაზე-მეთქი. სახლში მხოლოდ მე და ბებია ვცხოვრობთ, მაგრამ ბებიას შვილი იმავე კორპუსში, სხვა სართულზე ცხოვრობს და პირდაპირი მნიშვნელობით გვაკონტროლებს.

საყიდლებზეც ის დადის. საყიდლებს სიტყვაზე ვამბობ, თორემ მესამე თვეა ამ სამსახურში ვარ და პურის, მაკარონის, სალათის ფურცლის და კომბოსტოს გარდა, სხვა ბევრი არაფერი მინახავს. ბებიას თავისი კვება აქვს, სპეციალური, ამიტომ შვილს მხოლოდ ჩემთვის მოაქვს რაც მოაქვს. თავიდან ვიფიქრე, ან მადა არ აქვს, ან ფული-თქო, მაგრამ რამდენჯერმე მის სახლში მოვხვდი, ისეთი გადავსებული ჰქონდა სამზარეულო, თვალები გადმომცვივდა. 

ქართველმა ქალებმა მითხრეს, დაუწერე რაც გინდა და მიეცი საყიდლებზე რომ წავაო. დავუწერე, მაგრამ რა ხეირი. ისევ ორი ღერი სტაფილო და მაკარონი მომიტანა. თავიდან ჩემი ფულით დავიწყე საჭმლის ყიდვა, მაგრამ ისედაც ცოტას მიხდიან და რასაც ვიღებ თუ ისევ აქ დავხარჯე, რა აზრი აქვს მუშაობას. გამოსვლას ვაპირებ ამ სამსახურიდან. ვის იშოვიან ამ პირობებზე, უნდა ვნახო..." - წერს ემიგრანტი.