"მეთოთხმეტე წელია შავი ლაბრადორი მყავს სახლში, არაერთხელ გავმხდარვარ აგრესიის სამიზნე მხოლოდ იმიტომ, რომ დიდი ტანის ძაღლი დამყავს ალიკაპის გარეშე"

ევროპარლამენტარი ტიერი მარიანი: ეს ევროპარლამენტი პატარა პოლიტბიუროს ჰგავს, გეოპოლიტიკურად ესტონეთი, პორტუგალია და საქართველო სხვადასხვა რეალობაში არიან, მაგრამ ევროკავშირს ეს არ აინტერესებს

დავით ქართველიშვილი: ყოველდღიურად ევროპულ ქვეყნებში აკავებენ მომიტინგეებს, მაგრამ მათ შესახებ ვერც ერთი უფლებადამცველის ანგარიშში ვერ ნახავთ მინიშნებას - „პოლიტპატიმარი“, ეს მიდგომა მხოლოდ საქართველოსთან „მუშაობს“

ბაჩო ოდიშარია „სეტანტაზე“: ეროვნული ნაკრების გამარჯვების ისტორიის გადმოცემას რომ ეცდები გამორჩეული ფიგურების კოლაჟით და კახა კალაძეს არ გამოაჩენ, ეგ პოლიტიკური აქტივიზმი აღარაა, უკიდურესი გოიმობაა

მათიკაშვილი გლოვის დღეებში რიგი ევრობიუროკრატების დუმილზე: ვერ დავიჯერებ, რომ არ ნახეს სრულიად ერი რიგში ჩამდგარი, რომ პატივი მიეგო უწმინდესისთვის და ქართული ტკივილი არ აღმოჩნდა საკმარისი მიზეზი, რომ გამოეხატათ თავისი მწუხარება

ლევან მაჭავარიანი: ის ევრო ბიუროკრატები, რომლებიც დუმდნენ მთელი ამ დღეების განმავლობაში და ერთი სიტყვა არ დაუძრავთ მისამძიმრებასთან დაკავშირებით, გაიშიფრნენ და ჩვენმა მოქალაქეებმა დაინახეს, რომ ფარისევლები არიან

თინათინ რუხაძე: ეს იყო დუმილის, სიჩუმის, დიდი ტრაგედიის დღეები, რომელიც ყველამ ერთად გაიარა ღირსეულად. ჩვენ ყველა მოვიქეცით ისე, როგორც მისი უწმინდესობა მთელი ცხოვრება ჩვენ გვექცეოდა