ემიგრანტი იტალიაში - “ქართველები ვართ და არ შეიძლება ერთმანეთს ვებრძოდეთ ამ უცხო მიწაზე”

იტალიაში მცხოვრები ემიგრანტი სოფო გუნაშვილი, სოციალურ ქსელში ქართველ ემიგრანტებს შორის გამართულ პოლემიკას ეხმაურება. საუბარია რამდენიმე პოსტზე, სადაც იტალიელ ოჯახებზე ემიგრანტებმა საკუთარი აზრი დააფიქსირეს.

"პირველ რიგში მოგესალმებით და გისურვებთ სულიერ სიმშვიდეს, რაც ნამდვილად გვჭირდება უცხო მიწაზე. ბოლო კვირებია თვალს ვადევნებ სოც.ქსელში ქართველების მიერ დადებულ პოსტებს და კომენტარებს. განიხილავენ იმ თემას, მადლობელნი უნდა იყვნენ იტალიის და იტალიელი ხალხის თუ მადლობელნი უნდა იყვნენ უფლის და საკუთარი თავის, რომ შეძლეს გაუსაძლისი მდგომარეობის მიუხედავად მუშაობის გაგრძელება.

მედალს ორი მხარე აქვს! გვჭირდება და ვჭირდებით! ჩვენ იმიტომ ვართ აქ, რომ გვიჭირს და ამათმა გზა იმიტომ გაგვიხსნეს, რომ ვჭირდებით. იაფი მუშა სჭირდებათ. ყველამ ვიცით, რასაც ჩვენ ვაკეთებთ იმას არცერთი იტალიელი არ გააკეთებს იმ თანხაში,რასაც ჩვენ ვიღებთ! შევთანხმდეთ იმაზეც, რომ ჩვენი ბედით დაინტერესებულნი არ არიან და ამიტომ არ გაგვიხსნეს გზა!მადლიერი ნამდვილად ვარ იმ ოჯახების სადაც ვიმუშავე და სადაც ახლა ვმუშაობ, მაგრამ მადლიერება ორმხრივია. მათ დამანახვეს სითბო და პატივისცემა და ჩემგანაც იგივე მიიღეს, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ მთელმა ქართველმა საზოგადოებამ მადლობა გადაუხადოს იტალიას და იტალიელებს!

ყველას ერთნაირად არ უმართლებს... გასაგებია, რომ ჯანმრთელ მოხუცს მოვლა არ სჭირდება და არც იმის ამბიცია აქვს ვინმეს, მოხუცისგან მოითხოვოს პატივისცემა (არიან თბილი და ტკბილი მოხუცებიც). აქ ოჯახზეა საუბარი. ოჯახზე რომელიც აზროვნებს. გამწარბულები ჰყავთ ზოგიერთები, მაკარონს(პასტას)თვლით აჭმევენ, დასაბანად ჩუმად შედიან(წყლის გადასახადის გამო) და ა.შ. ასეთ ყოფაში მყოფმა მადლიერება რატომ უნდა გამოხატოს?! რატომ ჩერდებით, წადით ხშირად მომისენია ჩვენი ქართველებისგან, რომლებიც იტალიის მცველებად მოგვევლინენ! რატომ ვჩერდებით და უჭირს ჩვენს ქვეყანას, ჩვენს ოჯახებს და იძულებულნი ვართ ავიტანოთ დამცირება (მადლობა უფალს მე არ მივეკუთვნები ამ კატეგორიას).

არც ჩემს ქვეყანაში ვიყავი მადლიერი, გაუმაძღარი კომპანიის თანამშრომლობით და არც აქ ვიქნები მადლიერი, რადგან გაწეული შრომის საფასურს არ ვიღებ. ყველაზე მეტად გული იმაზე მწყდება, ადამიანებს იმდენი შეგნება არ გაგვაჩნია,რომ კრიტიკა გამოვხატოთ აგრესიის გარეშე, თავხედობის და სიძულვილის გარეშე. ჩვენ ერთი ქვეყნის შვილები ვართ, ჩვენ ქართველები ვართ და არ შეიძლება ერთმანეთს ვებრძოდეთ ამ უცხო მიწაზე.

ძალიან რთული სანახავია, როცა ქართველი ქართველს ლანძღავს! ქართველი ქართველს ქუჩაში აგდებს! ქართველი ქართველს სამსახურს ართმევს! ქართველი ქართველით ფულს შოულობს! დროა გონს მოვეგოთ და ვისწავლოთ საკუთარი თავის ფასი და პატივისცემა, როცა საკუთარ თავს პატივს სცემთ სხვებსაც პატივისცემით მოექცევით!ადამიანი ყველგან ადამიანად დარჩება...გამძლეობას გისურვებთ და მალე აყვავებულ საქართველოში დაბრუნება.

აქვე იმასაც დავამატებ, ზოგი ქართველი სახლში შესაშვებიც არ არის და კარგად მოქცევაზე ხომ ლაპარაკი ზედმეტია. ასე რომ ყველაფერი ინდივიდუალურია" - წერს ქართველი ემიგრანტი.