“იტალიის აეროპორტში ჩემოდნით ვერავის გამოარჩევთ, მაგრამ სულ სხვაა საემიგრანტოდ განწირული ,,ტურისტის" ჩემოდანი” - ქართველი ემიგრანტის წერილი

"7 სექტემბერს 7 წელი.
ციფრთა ასეთ კომბინაციას, ოქროს თარიღს ეძახიან. იტალიის აეროპორტში ჩემოდნით ვერავის გამოარჩევთ, მაგრამ სულ სხვაა საემიგრანტოდ განწირული ,,ტურისტის" ჩემოდანი," - ფლორენციაში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტი მაყვალა რაზმაძე, იმ განცდებს და ემოციებს გვიზიარებს, რომელსაც ალბათ ყველაზე უკეთ, ის ადამიანები მიხვდებიან, ვისაც ემიგრაცია გამოუცდია:

"ერთადერთი ნივთი, სადაც ჩაბუდებულია შენი სახლის სურნელი, შენი წარსული, და შენი  გაუცნობიერებელი მომავლის შიშები. დგახარ უცნობი სამყაროს წინაშე, გაურკვეველი მოლოდინებით, სახეზე ნაძალადევი ოპტიმიზმი გაქვს მიკრული შინდარჩენილთა დასამშვიდებლად, და მხოლოდ თვალებია რომელიც გამხელს. ამხელს სევდასა და იმედებში გაზავებულ ნაღველს.

დღე დღეს მისდევს, წელი წელს... თვალებზე სათვალის მორგებასაც ვსწავლობთ იმ  განწირული მზერის დასაფარად... და ცხოვრებაც თავის მორევში გვითრევს, მისი ავკარგიანად. 

ამ დროში ბევრ რამეს ვუმადლით სამყაროს... ახალ თვალსაწიერს, ახალ მეგობრებს, ახალ გამოცდილებს, ახალ მიღწევებს...
მაგრამ ჩვენს თავთან მარტო დარჩენილები ამ დღის გახსენებაზე ყველას, ყოველთვის უცნაური სევდა გვიპყრობს... ვაჯამებთ განვლილ წლებს, ღირდა კი ეს ყველაფერი იმ  გადატანილი შიშების ფასად?

და მუდამ პასუხგაუცემელი კითხვა.... როდემდე???

7 წლის წინ."

🔵 ასევე დაგაინტერესებთ: 

იტალიამ ბონუსის ახალი პაკეტი გამოსცა

თამარ ბურდული ბარსელონას უნივერსიტეტის ოფიციალური წარმომადგენელი გახდა, ის უცხოელ სტუდენტებს დაეხმარება

ნახეთ რას წერენ იტალიელები საქართველოზე - „ქართველებო, გული ამიჩუყდა, აუცილებლად ვეწვევი საქართველოს, ღმერთმა დალოცოს თქვენი თავმდაბალი ქვეყანა“