"წითელი ფერი საბჭოთა კავშირს მახსენებს და მეშინია" - რას წერს დადიანების სასახლეში გამართულ მეჯლისზე გერმანიაში მცხოვრები ემიგრანტი

გერმანიაში მცხოვრები ემიგრანტი ივდო ოტობარი, დადიანების სასახლეში საშობაო მეჯლისის ტრადიციის აღდგენას ეხმაურება, რა დროსაც იქ მოქალაქეებისთვის შესვლა დროებით შეიზღუდა.

"რამდენიმე დღეა ამ პოსტის დასადებად აქეთ-იქით წანწალში ვერ მოვიცალე.

ახლაც მატარებლიდან ვდებ.

დაახლოებით, 2 წლის წინ, დადიანების სასახლეში შესვლისთვის 5 ლარი გადავიხადე.

აიდი ბარათზე მეწერა სტატუსი ,, სტუდენტი", თუმცა იმ მომენტში უნივერსიტეტში სწავლა დასრულებული მქონდა და როგორც პასუხისმგებლობიანმა მოქალაქემ წესი არ დავარღვიე.

მარტო არ ვიყავი.

ვინც მომყვებოდა ის პირველად იყო.

სამწუხაროდ, თითქმის ვერაფერი ვნახეთ, რადგან ოთახების ნაწილი დაკეტილი იყო.

პლუს, სარკეში ,,სელფი" აგვიკრძალეს.

არადა, რომელიმე ექსპონატი არ გამოჩნდებოდა.

ამ დროს, ვიღაცას მოუნდა ოცნება აეხდინა და სასახლე მთლიანად იქირავა.

ვისი ფული დაიხარჯა ამაში ეგ საკითხავია.

მჯერა, ჩვენი (ხალხის) ფულია და შესაბამისად, მხოლოდ ერთი ტელევიზიით არ უნდა გაშუქდეს.

თან სამთავრობო არხით.

კი, ძალიან კარგი იდეაა მეჯლისის ტრადიციის აღდგენა, სასახლის და ეზოს მორთულობაც საკმაოდ ლამაზია.

პირადად, ამდენ დეტალში არსებული წითელი ფერი საბჭოთა კავშირს მახსენებს და მეშინია.

ჩემთვის ისტორიულ სასახლეში მხოლოდ ,,რჩეული" ხალხის დაპატიჟება, თან თბილისიდან ჩამოყვანა მიუღებელია.

მაგ. ნოეს მეუღლეს რა დამსახურება ჰქონდა, ამ უკანასკნელის ცოლობის გარდა არ მესმის.

ღმერთმა ტკბილად შეაბეროს, მაგრამ იქნებ ყოფილიც ჩამოეყვანათ, შვილების დედაა.

დარწმუნებული ვარ, რომ არა პროტესტი ის 3 დღეც არ ეღირსებოდათ ზუგდიდელებს იქ შესვლა.

თუ მეჯლისი ყოველწლიური ხასიათის გახდება და ისევ ,,სამეფო კართან" დაახლოებული პირები უნდა დაესწრონ, ხომ არ აჯობებს, მონარქია დავაბრუნოთ?

ისედაც ,,კბილებით დასაცავია" ჩვენში დემოკრატია.

თანაც რეზინის ტყვიების, ცრემლსადენი გაზის ფულს და წყალს დავზოგავთ", - წერს ივდო ოტობარი.

ამავე თემაზე:

🔳 დადიანების სასახლეში საშობაო მეჯლისის ტრადიცია აღდგა (ფოტო)