„მინდა, იმ უცნაურმა გოგომ მკითხოს, მეც ომახიანად ვუპასუხებ #დემნაგვასალიას სამშობლოდან ვარ“ - ემიგრანტის წერილი

იტალიაში მყოფი ემიგრანტის, ლელა თოლორდავას წერილები მკითხველის დიდ მოწონებას იმსახურებს. ემიგრანტი ქალბატონი, თავისი ყოველდღიურობის შესახებ ხშირად წერს და თანამემამულეებს საკუთარი ემოციებისა და განცდების შესახებ მოუთხრობს. 

„ასი თვალი და ასი ყური მაბია. დღეს ავტობუსში ტელეფონით პირდაპირი ეთერი ჩავრთე, ძალიან მინდოდა თქვენთვის მუდმივი მგზავრების ჩვენება, მაგრამ სამწუხაროდ, ვერც ვიდეოში გამოვაჩენდი და ვერც ფოტოს გადავიღებდი, კანონი კრძალავს ამგვარ ქმედებას და მე ვცდილობ, არ გავიდე კანონის ჩარჩოდან. გული რომ არ დავიწყვიტო, მათ პროტესტს სიტყვებით დაგიხატავთ.

ავტობუსით „პონტედერადან“ სოფელში რომ ვბრუნდები 14:30 წუთზე, თითქმის ყოველთვის სკოლის მოსწავლეები მემგზავრებიან.
ყველა ბავშვი დაზეპირებული მყავს, პატარა სუსტი ბიჭიდან დაწყებული ტყუპი დებით დამთავრებული, რომლებიც გაჭრილი ვაშლივით ჰგვანან ერთმანეთს, ვარცხნილობაც იდენტური აქვთ და ჩაცმულობაც.
ფერადკანიანი ბუთქუნა ბიჭი სულ მესალმება, ისეთი საყვარელი და ყურადღებიანია. თმები სანახევროდ შეუღებავს, ჟანგისფრად. მასთან ერთად იტალიელი ბიჭი დგას, ან ზის, სულ გვერდიგვერდ ვხედავ, არ გამოვრიცხავ თანაკლასელები იყვნენ. კარგი მეგობრები, რაღაც კომპიუტერულ თამაშს ეთამაშებიან ერთმანეთს. ფრჩხილებზე შავი ლაქი რომ წაუსვია და ცალ ყურზე საყურე აქვს, ის ხუჭუჭა ბიჭი ყველასგან განცალკევებით დგას, ხმას არასდროს იღებს, ავტობუსშიც წინა მხარეს ჯდება. ჩვენს სოფლამდე, „ტრეჯაიაში“ ჩამოდის, სპეციალურად მისთვის მაღალ მთაზე ადის ავტობუსი, სხვა დროს ცენტრალურ გზაზე აჩერებს.
კიდევ ერთი გოგოა, შეყვარებული აცილებს, ჩანთას შემოატანინებს ხოლმე, მერე ჩაეხუტება, აკოცებს და ჩავა. კიდევ, არავინ გამომრჩეს.

მგონი, ყველა გავიხსენე, იმ ორი მოდური გოგოს გარდა, რომლებიც დღეს რატომღაც არ გამოჰყვნენ ავტობუსს.
ერთი უნაკლოდ ლამაზია, საშუალოზე მაღალი, გამხდარი, გრძელი ხვეული წაბლისფერი თმებით, ალაგ-ალაგ ქერათ გაღიავებული. დიდრონი თაფლისფერი თვალებით და მუქი წარბებით. წარბებს შორის ორი მკრთალი ხაზი გაუკეთებია, ისეთივე ხაზები ცალ ღაწვზე. თვალები ლამაზად დახატული, მართლა დახატული, ხან ვერცხლისფერ ვარსკვლავებს იხატავს, ხანაც ვარდისფერ გულებს თვალის უპეებზე. ტუჩსაცხი ყოველთვის ვარდისფერი აქვს. ტუჩთან ხალი, მგონი ხელოვნური. კბილები ჩაკიწკიწებული. ულამაზესი ღიმილის პატრონია. ყურზე ორი-სამი საყურე, ერთი ჯინჯილა, დანარჩენები პატარები. ლამაზ ცხვირზე წერტილის ტოლა ბრჭყვიალა თვალი უკეთია. ყელზე იცის ხოლმე შავ ლენტზე დაკიდებული სხვადასხვა ფორმის „კულონების“ დაბნევა. ძალიან ნაზი და გოგოშკურია. შარვალი არ დამინახავს მის ტანზე, ყოველთვის მუხლამდე ქვედაბოლოებს ატარებს, ფრიალა, მსუბუქ, ჰაეროვან ტულის ან შიფონის კაბებს.

მეორე მაღალია, ქერა , უცნაურად ჩაცმული, #დემნაგვასალიას სტილში. ნაქსოვი ჟაკეტი საგანგებოდ დაჭრილი და ძაფები მიწამდე ფორთხიალობს. მაღალ ფლატფორმებზე რეზინის ბოტები მიუწებებია, სამი ან ოთხი ქვედაბოლო ერთად აცვია ხოლმე. ხელებზე თითებგამოჭრილი ხელთათმანები, ბეჭდები ფერადი მავთულების, სავარაუდოდ თავის ხელით გაკეთებული. კისერზეც იგივე მავთულებისგან გაკეთებული უზარმაზარი ჯვარი, გული და ვარსკვლავი. ყურებზეც მსგავსი საყურეები აუსხამს. თვალ-წარბი ჩაუშავებია და ცისფერ თვალებს ზომაზე მეტად აბრიალებს. პანტერას მზერა აქვს. ხელჩანთად დიდი ბაზრის ბრეზენტის ჩანთა გადაუქცევია. რაღაცნაირია, არაამქვეყნიური. როცა კი გამოჩნდება, ყველას მზერას იპყრობს, კომპიუტერულ თამაშებში გადავარდნილი ბიჭებიც კი მობილურს ჯიბეში იდებენ და მას უყურებენ. ფერადკანიანი რაღაცას უჩურვულებს მეგობარს, ისიც პასუხს ჩურჩულით უბრუნებს.

ხანდახან მაროკოელი ქალი გვემგზავრება, ჩვილი ბავშვი ახლავს, რომელიც უცნაური გოგონას დანახვაზე ტირის.
დღეს გაუმართლა მაროკოელ ბიჭს, მისი შიშის ობიექტი არ ამოვიდა ავტობუსში. დედასაც გაუმართლა, არ მოუწია შვილის დასამშვიდებლად საკინძეს გახსნა და მომალულად ძუძუს ჭმევა.
ის ბიჭი კინაღამ დამავიწყდა, მუსიკას ხმამაღლა რომ უსმენს და შენიშვნას არავინ აძლევს. დღეს ჩუმად ემესიჯებოდა ვიღაცას.

და ბოლოს, უკლებლივ ყველას აინტერესებს რა ენაზე საუბრობს თქვენი მონა-მორჩილი, მაგრამ ჯერჯერობით კითხვას ვერავინ მიბედავს, ისე კი მინდა, იმ უცნაურმა გოგომ მკითხოს, მეც ომახიანად ვუპასუხებ #დემნაგვასალიას სამშობლოდან ვარ და მშობლიურ ენაზე ქართულად ვსაუბრობთქო...
მისი თვალების ბრიალი, მერე, ნახეთ თქვენ.“ - წერს ლელა თოლორდავა. 

აგრეთვე დაგაინტერესებთ:

⭕ ემიგრანტის წერილი: „ვზივარ მოსაცდელ დარბაზში, ბევრი ბადანტედქცეული ჩვენებურია“

⭕ „მერე მოვიდნენ გამყიდველი ქართველები და როგორი სულგაყიდული საქმე ჰქნეს იცით?!“ - სოლომონ ნერაგძე

⭕ ემიგრანტის გაცრეცილი ფოტოს ისტორია, რომელიც გულგრილს ვერავის დატოვებს