ამბავი, ერთი კეთილი ემიგრანტის სურვილით დაიწყო, რომელსაც უკიდურესად გაჭირვებული ადამიანების დახმარება სურდა

3 თვე ვემზადებოდით ამ დღისთვის და ყველაზე ნამდვილი ზეიმიც შედგა!

ბევრი ძებნის და გამოკითხვის შემდეგ 5 მოხუცი ავიყვანეთ პირდაპირ ქუჩიდან, მოვაწესრიგეთ, ექიმები დავახვიეთ, ჩავაცვით, წამლები და საკვები ვუყიდეთ და სად დავაბინავეთ იცით? სახლში, ჰო, სახლში! ერთი კეთილი ემიგრანტის გამოკეტილ სახლში.  სახლში, რომელიც აგერ უკვე 20 წელია დაკეტილი იყო!

ჩავრთეთ გაზიც, ელექტრო ენერგიაც, წყალიც, ახალი თეთრეული დავაგეთ ლოგინებზე, მაცივარიც საკვებით შევავსეთ და მეზობელ სტუდენტ (სამედიცინოს მეოთხე კურსელი) გოგონასაც გადავუხადეთ თანხა, რომ მოხუცების ჯანმრთელობა აკონტროლოს.

სულ მცირე ძალისხმევით მოვუწესრიგეთ საბუთები და ხუთივე აიღებს პენსიასაც და სოციალურ დახმარებასაც!
სანამ მოყოჩაღდებიან, კიდევ ერთი მეზობელი დავასაქმეთ და მას მოხუცების საკვებით მომარაგება და კომუნალურების გადახდა დაევალა (ამ ყველაფერს კიდევ ერთი ემიგრანტი ოჯახი აფინანსებს)!
ამბავი კი ერთი კეთილი ემიგრანტის სურვილით დაიწყო, რომელსაც უკიდურესად გაჭირვებული ადამიანების დახმარება სურდა. 

ძველით ახალ წელს, უკვე ფერზე მოსულ, გამოცოცხლებულ ოჯახში მიგიყვანთ სტუმრად და 75 წლის ასაკში თავიდან დაბადებულ ადამიანებს გაგაცნობთ.  

ამ წამს კიდევ ერთი დაკეტილი სახლი გამოჩნდა… იქნებ შემოვატრიალით ეს სიძულვილით გატენილი რეალობა?
სულ ცოტა მონდომებაა საჭირო და ყველაფერი გამოვა!
ბედობას გილოცავთ! ჩემო კარგო ქვეყანავ. - წერს სამოქალაქო აქტივისტი გიგა მაქარაშვილი.

აგრეთვე დაგაინტერესებთ:

📌 ასე იცის გაზულუქებულმა ცხოვრებამ, სხვისი გასაჭირი ძნელი გასაგები ხდება - ემიგრანტი ჟურნალისტი

📌 “კარი გამოვაღე და ჩემ წინ ექვსი წლის უნახავი შვილი იდგა, ყველას გისურვებთ ასეთ ბედნიერ ახალ წელს” - ემიგრანტის წერილი

📌 ქართველი ემიგრანტი კოვიდკლინიკიდან: "მინდა ისევ ისეთი ფერადი ვიყო, როგორიც კოვიდამდე ვიყავი"