"ყველაზე უბრალოდ აქ მე ვარ ..." - გალაკტიონ ტაბიძე 

გალაკტიონ ტაბიძის უბის წიგნაკები, პირადი ნივთები, ჩანახატები, ლექსები, პორტრეტები, ფოტოები, კინო და ფონოდოკუმენტები ეროვნული არქივის მულტიმედიურ გვერდზე განთავსდა.

ონლაინ პროექტი, საქართველოს ეროვნულმა არქივმა გალაკტიონის 130 წლის იუბილეს მიუძღვნა.

როგორც ეროვნულ არქივში ამბობენ, გალაკტიონის ავტოგრაფები და ფოტომასალის დიდი ნაწილი ვახტანგ გურგენიძის პირად ფონდში ინახება.

უბის წიგნაკები დღემდე გამოუყენებელ და ნაკლებად ცნობილ ტექსტებს ინახავს, რაც საინტერესოა არა მხოლოდ გალაკტიონის მკვლევრებისთვის, არამედ ფართო საზოგადოებისთვისაც.

ამ უნიკალურ მასალებთან ერთად, არქივში დაცულია გალაკტიონის ავტოგრაფული ჩანაწერებიც.

ასევე გალაკტიონის პირადი ნივთები, სათვალე, ფანქარი, კალამი და სიგარეტის კოლოფი. 

ეროვნული არქივის მულტიმედიურ გვერდზე განთავსებული ფოტო მასალებიდან, ეს ფოტო ერთ-ერთია, რომელსაც ბუმბერაზი ასე აღწერს:

"აკაკი ჯოხზეა დაყრდნობილი.

სახე დიდებულად აქვს. გამოირჩევა ყველასაგან..... რა დიდებულია დავით კლდიაშვილი, იასონ ნიკოლაიშვილი და ლადო დარჩიაშვილი. სამი უმწიკვლო პიროვნება.

- დიდებულია, დიდებული! - ამბობს ის.

- ფოტოგრაფო, მე შენ შემოგყურებ, - ამბობს აკაკი სვანი.

- ხონის პროლეტარიატი იწევს, რათა ჩაებას ბრძოლაში, - ამბობს ილია ბახტაძე.

- სოციალისტების არა მჯერა რა, - ამბობს ია ეკალაძე.

- დოვუსტვინო? დოვუსტვინო? - გრიალებს ნემო.

- თხზულებანი, ბატონო, თხზულებანი! - რატომღაც გაიძახის თეოფილე ხუსკივაძე.

რას ამბობს კონსტანტინე გამსახურდია?

რას ფიქრობს ნეტა ჯაჯუ ჯორჯიკია?

რაზე ოცნებობს დათიკო მებუკე?

რა მიზნებს ისახავს მომავალში ლელიკო ჯაფარიძე?

ვარლამ რუხაძე?

ვეშაპიძე?

ტიტია? მაშინ ხომ ტიციანი არ ერქვა“.

"ყველაზე უბრალოდ აქ მე ვარ ...", - დაწერა მოგვიანებით გალაკტიონ ტაბიძემ. 

მარცხნიდან მარჯვნივ დგანან: გალაკტიონ ტაბიძე, აკაკი სვანი, ბარნაბა გელაზანია, ილია ბახტაძე, ია ეკალაძე, მიხაკო ჯანოევი (ნემო), თეოფილე ხუსკივაძე, კონსტანტინე გამსახურდია, ჯაჯუ ჯორჯიკია, დათიკო მებუკე (ცვარნამი), ლელიკო ჯაფარიძე. 
სხედან: ტიციან ტაბიძე, გრიგოლ ვეშაპელი (ვეშაპიძე), იროდიონ ევდოშვილი, ვარლამ რუხაძე, აკაკი წერეთელი, დავით კლდიაშვილი, ლადო დარჩიაშვილი, იასონ ნიკოლაიშვილი, ისიდორე კვიცარიძე. 

1957 წლის 20 ნოემბრის ღამეს გალაკტიონმა ამ ფოტოს შესახებ თავის დღიურში ჩაწერა.