„მე ბედნიერი ქალი ვიყავი ამ კედლებს მიღმა და არავის უნდა გაეგო საწინააღმდეგო“ - დინა მირცხულავა

მწერალი, დინა მირცხულავა, სოციალურ ქსელში მორიგ ნოველას ავრცელებს, რომელსაც მკითხველს უცვლელად ვთავაზობთ.

„ნესტიანი ოთახის კარს გამოვიხურავდი და ყველგან ბედნიერ ქალს მელოდებოდნენ, გაჩერებასა თუ პურის რიგში, მეგობრებთან თუ მშობლების სახლში...
ქალს რომ არაფერს აკლებენ - იმისთანა კაცთან ვცხოვრობდი და მაინც სამი ღერი გვირილის დარდი მკლავდა.
მკვლელობა ჩაიდინა გუშინ ჩვენს საძინებელში - ჩარჩო შემოხსნა ხმელ ყვავილებს, თითებში დაფშვნა თუთუნივით და ონკანის ჭავლს გააყოლა.
ვიტირე. გიჟდება ამაზე. ვიცოდი და იმიტომ ვიტირე.
კარები გაიჯახუნა.
მალევე მივყევი და მშობლების სახლს მივადექი.
მოხუცები არიან, ეკონომიკურადაც ძალიან უჭირთ და ჩემი მისვლა ყოველთვის რამდენიმედღიანი კეთილდღეობის გარანტიაა...
მე ისეთი ქმარი მყავს - მათთვის, დეიდებისთვის, ბიძებისთვის, ბიცოლებისთვის, მამიდებისთვის, მეზობლებისა და მაღაზიის გამყიდველისათვის, რომ რას გაგვიჭირვებს...

დაბრუნებულს საწოლში დამხვდა და სუსტად სუნთქავდა...
ფეხებიდან შევუძვერი და გულზე ავაბობღდი... მტკივაო, მითხრა, ხელი გადავუსვი და გლუვმა კანმა შემაშინა, მაშინვე წამოვხტი...
სვირინგი ჰქონდა - რვა ქიმიანი ვარსკვლავი - რამდენიმე საათის წინ ამოტვიფრული.
-რა არის-თქო ეს ?!
- ჩემი რელიგიაა... ნუ სლუკუნებ, გთხოვ, ჩემთან მოდი, ნუ გეშინია, ახლოს მოდი... რვა მცნებას ვიცავ, რვას - ორივე ხელი გაშალა და რვა თითი დაიტოვა - ორს ვარღვევ - „არა კაც - ჰკლა“ და „არა იპარო“...
ღვარღვარება გამდიოდა, უხმოდ ოღონდ, გმინვის გარეშე...

მე ბედნიერი ქალი ვიყავი ამ კედლებს მიღმა და არავის უნდა გაეგო საწინააღმდეგო.
იტყუებოდა, არანაირი რელიგია არ გააჩნდა... ყველა მცნების დამრღვევი იყო...და ყველაფრის თვითმხილველი ვიყავი მე - გვირილების ამბიდან დაწყებული საკუთარი თავის გაკერპებამდე...
მაღმერთებდა თვითონ და იმავეს მოითხოვდა ჩემგანაც...
დგებოდა დღეები, როცა მთელ დუნიას მინდოდა გაეგო, რომ უბედური ვიყავი, გაჩერებაზე დაძონძილი ტანსაცმლით დავმდგარვიყავი, მშობლების სახლს ხელცარიელი მივდგომოდი და მაღაზიის გამყიდველი პირღია დამეტოვებინა...
საბოლოოდ მომეხურა იმ სახლის კარები, სადაც გვირილები მომიკლეს და იმ „რვაქიმიანი“ კაცისაგან შორს ვყოფილიყავი...
მაგრამ დეიდებისთვის, ბიძებისთვის, ბიცოლებისთვის, მამიდებისთვის, მეზობლებისა და მაღაზიის გამყიდველისათვის, მე ბედნიერი ვიყავი და მოხუცი მშობლების ხვალინდელი დღის გარანტი იყო ეგ ბედნიერება...“ - წერს დინა მირცხულავა.

აგრეთვე დაგაინტერესებთ:

🔴 ერთმა ბრძენმა კაცმა მირჩია, ისე ისწავლე ფრანგული, რომ მაგ ენაზე წერო, ჩვენთვის ნუღარ დაწერო

🔴 "დაღლილ გადაქანცული მივაცილე სასტუმრომდე, ჩემი ყურით გავიგე კიბეებზე ასული, როგორ სლუკუნებდა - ჩემი ძალად პოპულარული კარგის ტ@@@ი მო@@@ნო" - რა ისტორიას იხსენებს დინა მირცხულავა