რამდენიმე დღის წინ შეტყობინება მივიღე, ემიგრანტი ქალბატონი შველას ითხოვდა - „ჩემი მეგობარი სიფრთხეშია, უშველეთ“

რამდენიმე დღის წინ შეტყობინება მივიღე, ემიგრანტი ქალბატონი შველას ითხოვდა. 

„ქალბატონო ხათუნა, ძალიან მჭირდება თქვენი დახმარება, ჩემი მეგობარი (სახელს და გვარს შეგნებულად არ ვწერთ) არის საფრთხეში და სჭირდება ჩვენი დახმარება. სამი წელია იტალიაშია, ნაპოლში მუშაობს, დამსაქმებელი ოჯახი უწყობს რაღაცას და ეშინია. დაუბლოკა ტელეფონი. გთხოვთ ჩემი წერილი გააზიარეთ სოციალურ ქსელში.“ - ეწერა შეტყობინებაში. წერილის თან ახლდა მისამართი. 

მსგავსი შეტყობინება პირველი არ გახლავთ, რადგან ემიგრაციაში ხშირია ფაქტები, როცა დამსაქმებელი ოჯახის მხრიდან, დასაქმებული პირის მიმართ ხშირია სხვა და სხვა სახის საფრთხის შემცველი ქმედებები, ტრეფიკინგი, მონური მოპყრობა, შრომის ანაზღაურების დაკავება, შეურაცხყოფა და მათ შორის სიცოცხლის მოსპობის მუქარაც.  პირველი, რაც მოვიმოქმედე, შეტყობინების ავტორთან დავრეკე, მსურდა მის შესახებ მეტი ინფორმაცია შემეგროვებინა, რათა დახმარების გაწევის მეტი შანსი და შესაძლებლობა მქონოდა. 

შეტყობინების ავტორი, თავად ის პირი აღმოჩნდა, ვინც თვლიდა, რომ დამსაქმებელი ოჯახისგან, მის სიცოცხლის საფრთხე ემუქრებოდა. მივხვდი, რომ საქმე ჩვეულებრივ მოვლენასთან არ მქონდა. როცა, მის შესახებ დამატებითი ინფორმაციის მოწოდება ვთხოვე, გაღიზიანდა, ტელეფონი გამითიშა და მორიგი შეტყობინება გამომიგზავნა. - „მომატყუე, ყველგან აკონტროლებთ, თავს მოვიკლავ, ჩემი სახელი და გვარი იმიტომ გინდოდათ, რომ ბილეთი ვერ ამეღო... რა გინდათ მითხარით... მაინც ვიცოდე, მე ცოცხალი არ გავალ აქედან... (და თვითმკვლელობის ვერსია მომწერა) “ -  და ჩემთან კონტაქტი შეწყვიტა. 

თავს აღარ შეგაწყენთ, შემდეგ განვითარებული მოვლენებით, პირდაპირ გეტყვით, რომ ამ დროისთვის ქალბატონი უკვე სამშობლოშია, საკუთარ ოჯახთან და უსაფრთხოდ. 

ხსენებული ქალბატონის დახმარების მცდელობის პროცესში, ორიოდ კვირის წინ მომხდარი ამბავი გამახსენდა, ემიგრანტმა ქალმა, რომელმაც ჩაკეტილ სივრცეში, საკუთარ დარდთან და მოხუცებთან ერთად ცხოვრებას ვერ გაუძლო, სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. ამ ფაქტს საზოგადოების მხრიდან დიდი გამოხმაურება მოჰყვა, ემიგრანტებმა წერილების გავრცელება დაიწყო, ერთმანეთს მოუწოდებდნენ გაუსაძლის მდგომარეობაში მყოფებს ერთმანეთის იმედი ჰქონოდათ და ერთად გამკლავებოდნენ სირთულეებს.  

ფაქტი, ფაქტად რჩება - ემიგრანტები უსისტემო მმართველობის, ბიუროკრატიულ და ურთიერთგამომრიცხავ კანონთა გამო ერთმანეთის ანაბარა ვრჩებით, ერთმანეთის სინდისსა და დახმარების სურვილის ქონის ხარჯზე. 

ჩემს მიერ მოპოვებული ინფორმაციით, ნაპოლში, რეგიონის დამახასიათებელი სირთულეების გამო ხშირია მსგავსი ფაქტები, როცა ემიგრანტები სულიერად ავადდებიან და გამოუვალ მდგომარეობაში აღმოჩნდებიან.  

აქვე მადლობას ვუხდი იმ ემიგრანტებს, რომლებმაც ჩემს შეტყობინებას დროულად უპასუხეს და თანამემამულის დახმარების დაუყოვნებელი მზაობა გამოხატეს. განსაკუთრებული მადლობა ქალაქ ბარიში მყოფ ემიგრანტს, ქალბატონ ირმა მაისურაძეს, რომელმაც ემიგრანტისთვის წარმოუდგენელი ვერსიებით განახორციელა, საფრთხეში მყოფი ქალბატონის ლოკაციის მიგნება. 

ხათუნა შარაძე. იტალია. პულია.

აგრეთვე დაგაინტერესებთ:

🔵 იტალიაში ქართველი ქალი მეოთხე სართულიდან გადმოვარდა

🔵 “კალაბრიაში, წელს 6 ემიგრანტი გარდაიცვალა, მათ შორის ოთხი, სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს“ - რას ჰყვება ქართველი იურისტი

🔵 “ამ ქალაქში თავი არ მოიკლათ!“ - რა ისტორიებს იხსენებს ემიგრანტი ანა ბურდული

🔵 „მისმა ფსიქიკამ ვერ გაუძლო მძიმე შრომით და ფსიქოლოგიურ წნეხს, რომელშიც ხშირად აღმოჩნდებიან ხოლმე ჩვენი ქალები იტალიაში“ - რას წერს ლელა ლაჩაშვილი

🔵 „ემიგრანტი თუ არ ხართ ვერ მიხვდებით „გადმოვარდა" რომ აივნიდან არ იქნებოდა... პირადად ვიცნობ ქალებს ფსიქიკურად შეშლილმა მოხუცმა თავი რომ გაუტეხა ჯოხით“