ემიგრანტების სიხარულიც და ტკივილიც ისე ჰგავს ერთმანეთს, გეგონება შენ ამოთქვი

„ემიგრანტის სიხარული და ტკივილიც ისე ჰგავს ერთმანეთს, გეგონება შენ ამოთქვი. ხან წიგნის კითხვის დროს გაქვს ეს განცდა, თითქოს ავტორი შენ იყავი, წინა ცხოვრებაში. ზოგჯერ წაკითხული ფრაზა, რომელიც იმ დროს შენს მდგომარეობას აღწერს, ზოგჯერ კი უბრალოდ ქმედებაში იხატები “შენ”.

ზოგჯერ იკარგები და მხოლოდ მაშინ ამოყვინთავ როცა, რომელიმე ტკივილიან ან სასიხარულო ემიგრანტის პოსტს წააწყდები სოციალურ ქსელში, თითქოს სათქმელი მოგპარეს, თითქოს მათი კალმის წვერს დაეკიდა შენი სათქმელი.
მერე თანდათან ხვდები, რომ ამ სამყაროში “მარტო შენ” არ ხარ (ასე რატომ აზვიადებ), არადა “მხოლოდ შენ”-ად ყოფნა ყველაზე რთულია ამ ქაოსში.

ქაოსიცაა და ქაოსიც, ყველა მაინც იკვლევს გზას, ყველა განსხვავებულად, ზოგი ტოვებს კვალს ზოგიც ვალს…
ცდილობ კვალი უნაკლო ვერა, მაგრამ „კარგი“ იყოს, ეძებ თავს, ხან პოულობ ხან იკარგები…
მერე ისევ „gallega“-ს პოზიციაში ხარ, სანამ რამე ზრდადი არ გამოგაფხიზლებს.

წლები თავისას შვება, „ზრდის“ მოთხოვნილება მეტი გაქვს. იზრდები და აღმოაჩენ, არაფერი გაქვს საერთო ძველთან ან ძველებთან.
მერე სიახლე, „მე ახალი არ მინდა, ძველი მირჩევნია“ -ს არ ეთანხმები, ზოგი ამართლებს და ეჭიდები ამ მზეს შენს სამყაროში.
სულაც არ გწყვეტს გულს „ძველები”, რადგან მათ მისია ამოწურეს, შენს სამყაროში და პირად ზრდაში.
დგები უბრალოდ დგები და გზას აგრძელებ. ამასობაში ღიმილიც ისწავლე და არც ის გავიწყდება, ყველაფერი რომ ადამიანის მოგონილია.“

ავტორი: როზა ლიპარტელიანი. ემიგრანტი იტალიაში.

 აგრეთვე დაგაინტერესებთ:

📌 91 წლის იტალიელი ჯინა, იღბლიანი ემიგრანტი და საშობაო სუფრა ქართველებისთვის - სამი ამბავი იტალიიდან

📌 ქართველ “ბადანტეს“, იტალიელმა მოხუცმა განთავისუფლების ცნობაზე ხელი, გარდაცვალების შემდეგ მოუწერა

📌 საქართველოში ვატიკანის ელჩის, ჟოზე აველინო ბეტანკურის საშობაო მილოცვა

📌 50 599 ახალი შემთხვევა - იტალიამ საკუთარი ანტირეკორდი მოხსნა