გზაზე შავმა კატამ გადაგვირბინა, სარკე გატყდა - შიში და ცრურწმენა

გზაზე შავმა კატამ გადაგვირბინა… თითქოსდა მერე რა მოხდა, ბევრი ისე ჩაივლის ვერ შეამჩნევს, მაგრამ ყველა არა… სარკე გატყდა და მომავალი უსიამოვნებების შიშიც გაიზარდა.

საინტერესოა საიდან მოდის ყოველივე ეს? რატომ დაუკავშირეს ადამიანებმა ისეთი მოვლენები, როგორიცაა გზაზე კატის გადარბენა ან სარკის გატეხა უსიამოვნო ცხოვრებისეულ სიტუაციებს, მათ შორის ხომ არანაირი ლოგიკური კავშირი არაა.

ეს არის შეუცნობლის შიში:

მთავარი სენსორი, რითაც ადამიანი გარე სამყაროს შეიმეცნებს, თვალებია.  ადამიანების განსაკუთრებულად მგრძნობიარე თვალები კი მათ გაცილებით მეტის, უკეთესად და უფრო შორს დანახვის საშუალებას აძლევს.

ისინი ემოციური, შთაბეჭდილებებიანი ხალხია, ისინი შიშს იმაზე გაცილებით მძაფრად განიცდიან, ვიდრე ადამიანთა უმრავლესობა, რომლებიც უბრალოდ ცდილობენ ფრთხილად იყვნენ.

შეუძლებელია განსაზღვრა, რა იმალება სიბნელეში, წარმოსახვაში სურათებს ხატავს, სიბნელეზე გაცილებით საშინელს. სწორი შენიშვნაა „ისე არ წვიმს როგორც ქუხს”.

მათი უზარმაზარი ემოციური ამპლიტუდა ქვემოთ ცხოველურ შიშში ეცემა, საშინელი სურათი რეალობად ეჩვენება და ძარღვებში სისხლი ეყინება. ეს ხერხი დიდი ხანია ცნობილია ჰოლივუდელი თრილერების რეჟისორებისთვის. ბნელი დერეფანი, ცუდი განათება, ავბედითი სიჩუმე, უცებ ზარი და “ააა” – მთავარი გმირის ყურისწამღები ყვირილი. ჯერ ხომ რეალურად საშიშიც არაფერი მომხდარა, მაგრამ საჭირო არც იყო, ფანტაზიორმა ვიზუალებმა უკვე მთელი სულის შემძვრელი სისხლიანი სიკვდილის სცენები წარმოიდგინეს. სიკვდილის შიში – მთავარი შიშია. ქვეცნობიერად ამ შიშმა გამოძახილიც პოვა – „შიშს დიდი თვალები აქვს”.

რას ნიშნავს “მე” და სადაა მისი ადგილი ამ ვრცელი ვარსკვლევებიანი ცის ქვეშ… და მთელი არსებული თეორიების ფუძემდებლები გახდნენ – ფილოსოფოსები რომლებიც საგნების ბუნებას წვდებიან, სამყაროს საიდუმლოს ამოხსნის მოსურნე ასტროლოგები, სამყაროს შექმნის საიდუმლოს გასაგებად მიმართული რელიგიურ სწავლებათა შემქმნელები.

ყოველი სმენა რაიმეს მიღწევის სურვილით – სამყაროს შექმნასთან ერთი-ერთზე გრძნობს თავს, თითქოს გარშემო ყველაფერი მხოლოდ იმიტომ შეიქმნა, რომ მას სამყაროს საიდუმლოები გაუმჟღავნოს, მიდრეკილია ყველგან ნიშნები დაინახოს, გარშემო ყველაფერი ყოფიერების საიდუმლოებზე მის მოსაზრებებს და იდეებს ადასტურებს. მატარებელზე დავაგვიანე, ნეტავ ამით რისი თქმა სურთ? მისტიფიცირებენ სმენები.

სამყაროს აღწერის სმენის ნებისმიერი აბსტრაქტული მცდელობა ვიზუალს შეუძლია ხატოვნად აღიქვას და მომავლის წინასწარმეტყველებისთვის გამოიყენოს. ყოველი სმენური ნიშანი, რასაც არ უნდა ნიშნავდეს ის სმენისთვის, ვიზუალისთვის მოქმედების სახელმძღვანელო ხდება. ასე გაჩნდა მკითხაობა, წინასწარმეტყველური ასტროლოგია, უაზრო წინასწარმეტყველებანი, ნიშნები და ცრურწმენები.

არის კიდევ, თანაგრძნობა და ახლობლებზე ზრუნვა, რაც  ნიშნავს სხვის გამო შიშს, სხვაზე ზრუნვას, სხვაზე ფიქრს.

და არის კიდევ ერთი უმთავრესი -  სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული შიშის ადგილს აღარ ტოვებს – „ისე მიყვარს, სიკვდილისაც არ მეშინია“. წარმოუდგენელია ისეთი ადამიანი, რომელიც საყვარელი ადამიანის დასახმარებლად მიიჩქარის და გზაზე თუნდაც ასი შავი კატის გადარბენა დააბრკოლებს.