1902 წლის სეზონი გომის მთაზე- ვოდევილებით, კონცერტით და პოეზიით

სალონური საღამოები მე-20  საუკუნის დასაწყისში, ევროპის გზაზე შემდგარ საქართველოში არავის უკვირდა, არც მოდური ჩაცმულობა და “ფრანცუცული” ცხოვრების სტილი, მაგრამ იშვიათად მოიძებნება ცნობები ისეთი მასშტაბური ღონისძიებების შესახებ, როგორიც იმ დროინდელი პრესის მიხედვით, ნაფოცხვარას აგარაკზე (გომის მთა) 1902 წელს ჩატარებულა -  ვოდევილებით, კონცერტით და პოეზიით.

ცნობები, ასეთი მასშტაბური ღონისძიების გამართვის შესახებ, ზღვის დონიდან  2755 მეტრის სიმაღლეზე, გაზეთ „ცნობის ფურცელის“ ფურცლებზე შემორჩა და სოციალურ ქსელში, კახა ჩავლეშვილმა გაავრცელა.

„აჭარა-გურიის მთის მარცხენა კალთაზე, 17 ვერსტის მანძილზედ ოზურგეთიდან, მდებარეობს პატარა აგარაკი - ნაფაცხვარი. თვალწარმტაცი მდებარეობა სიამოვნებს ჰგვრის მნახველს. ნაფაცხვარი სამივე მხრით შემოსაზღვრულია მშვენიერის ნაძვის ტყით, ხოლო მეოთხე, დასავლეთის მხრით გადაჰყურებს თითქმის მთელ ქუთაისის გუბერნიას და შავ ზღვას.

ამ აგარაკის მშრალს და ზომიერს ჰავას გასაოცარი ზეგავლენა აქვს ხოლმე ადამიანის ჯანღონეზე. საკმაოა ხუთი-ექვსი დღე, რომ ავადმყოფმა თავი უკეთ-იგრძნოს. სახელ-განთქმულია ასევე ნაფაცხვარის მეზობელი - ბახმაროც. უნდა აღინიშნოს, რომ ამ აგარაკებს შორის ჰავის მხრით გარჩევაა. როგორც გამოცდილებამ დაგვარწმუნა, პირველი ჰავა ძალიან უხდება მალარიით ავადმყოფს, ხოლო მეორე - გულსუსტს და ჭლექიანს. სამწუხაროდ ჯერჯერობით ექიმებს ჯერ თავიანთი აზრი არ გამოუთქვამთ ამ აგარაკების შესახებ. ამას გარდა ასავალი გზაც ორსავე აგარაკს ცუდი აქვს, ასე რომ ფრთხილი კაცი ამ გზაზე თავდაუზღვეველი არც იმგზავრებს. საჭიროა აგარაკებისა და სახლების მეპატრონეებმა ყურადღება მიაქციონ ამ გარემოებას და ცოტად მაინც შეაკეთონ უვარგისი და სახიფათო გზები.

ნაფაცხვარში წელს ოცამდე კოხტა სახლია და სამი პატარა დუქანი. მოაგარაკეთა რაოდენობა ორასს სულს აღემატება. რა თქმა უნდა ბევრად მეტი იქნებოდა, რომ სახლების სიმცირესაც ხელი არ შეეშალა.

წლევანდელმა სეზონმა სწორედ, რომ მშვენივრად ჩაიარა. დიდად ასიამოვნა საზოგადოება ბატონმა გიგინეიშვილმა, რომელმაც მთავრობის ნებართვით ივლისის დამლევს გამართა უფასო წარმოდგენა და კონცერტი. ეს გარემოება იმითია მნიშვნელოვანი, რომ წარმოდგენას დაესწრო ბევრი მაჰმადიანი ქართველი. ითამაშეს ვოდევილები, ასევე წაიკითხეს ლექსები და შეასრულეს ქართულ-რუსული სიმღერები“,- წერია გაზეთ „ცნობის ფურცელის“ 1902 წლის ნომერში.